Dinlenmek neden bazen dinlenmek gibi hissettirmiyor?
Koltuğa oturmak, telefonu kapatmak veya yatağa uzanmak fiziksel olarak durmak olabilir.
Ama zihnin aynı anda yapılacaklar listesini tarıyorsa, “yarın ne yapacağım?” diye düşünüyorsa veya dinlenirken suçluluk hissediyorsan zihinsel yük devam ediyor olabilir.
Bu yüzden bazen saatlerce boş kalıp yine de dinlenmemiş hissederiz.
Dinlenmeyi hak etmek zorunda mıyız?
Modern yaşamda dinlenme kolayca ödül gibi görülebilir:
“İşler biterse dinlenirim.”
“Ev toparlanırsa dinlenirim.”
“Bugün verimli olduysam dinlenebilirim.”
Fakat yapılacaklar listesi hiçbir zaman tamamen bitmeyebilir. Dinlenmeyi yalnızca listenin sonuna koyarsak dinlenmek sürekli ertelenebilir.
Dinlenmeyi de performansa çevirmek
Bazen dinlenirken bile onu optimize etmeye çalışıyoruz.
En iyi uyku rutini.
En iyi meditasyon.
En verimli boş zaman.
Dinlenmenin her anını “doğru” yapmaya çalışmak, dinlenmenin kendisine yeni bir görev ekleyebilir.
Dinlenmenin amacı her zaman başka bir performansa hazırlık olmak zorunda değil.
Buradan ne götürelim?
Dinlenmek hayatın dışında kalan bir bakım molası değil. Hayatın kendisinin bir parçası.
Her boşluğu doldurmak zorunda değilsin.
Bazen durmak, daha sonra devam edebilmenin değil, şu anda yaşamanın da bir parçasıdır.
Şimdi dene
Bugün 15 dakikalık bir alan aç.
Bu 15 dakikanın hiçbir verimlilik hedefi olmasın.
Bir şey okumak, müzik dinlemek, oturmak, yürümek veya hiçbir şey yapmamak olabilir.
Sonunda kendine:
“Bunu daha verimli yapmalı mıydım?”
diye değil,
“Şu an bedenim ve zihnim nasıl?”
diye sor.
Kaynaklar / Daha fazla okumak için
- Rest, recovery and occupational health research.
- Work-related rumination ve psychological detachment literatürü.
- Recovery from work üzerine meta-analitik çalışmalar.