Mesafe neden zihni daha meşgul edebilir?
Bir insan hayatımızdan biraz uzaklaştığında zihnimiz her zaman “tamam, o zaman unutuyorum” diye çalışmaz.
Bazen tam tersine, ne olduğunu anlamaya çalışır.
Neden uzaklaştı?
Bir şey mi değişti?
Ben mi yanlış yaptım?
Bu geçici mi?
Bir daha konuşacak mıyız?
Belirsizlik arttıkça kişi kadar cevapsız kalan sorular da zihnin merkezine yerleşebilir.
Kişiyi mi, cevabı mı arıyorsun?
Birini düşünmek her zaman yalnızca özlem anlamına gelmez.
Bazen kapanmamış bir hikâyeyi zihinsel olarak tamamlamaya çalışmak olabilir.
Elbette özlem de olabilir. Yakınlık ihtiyacı da. Geçmişteki bir hâli özlemek de.
Bunları tek bir açıklamaya indirmek yerine ayırmak daha faydalı.
Bir düşünceyi büyüten şey
İlişkilerde küçük değişiklikler bazen büyük anlamlar taşıyabilir çünkü karşı tarafın davranışını kendi güvenlik ve aidiyet duygumuzla ilişkilendiririz.
Ama burada da düşünce ile gerçek arasındaki ayrımı korumak önemli:
“Daha az yazıyor” gözlenebilir bir veri olabilir.
“Artık beni istemiyor” ise bu veriye eklenen bir yorumdur.
Buradan ne götürelim?
Birini çok düşünmek, mutlaka ona geri dönmen gerektiği anlamına gelmez.
Bazen zihnin bir insanı değil, cevapsız kalan bir hikâyeyi tamamlamaya çalışıyordur.
Şimdi dene
Birini çok düşündüğün bir anda üç cümleyi tamamla:
Onu özlüyorum çünkü…
En çok cevaplanmasını istediğim şey…
Bu ilişkide aslında ihtiyacım olan şey…
Üç cevap birbirinden farklıysa, zihninin tek bir şeyi çözmeye çalışmadığını fark edebilirsin.
Kaynaklar / Daha fazla okumak için
- Belirsizlik ve ilişki bilişleri üzerine araştırmalar.
- Yakın ilişkilerde bağlanma ve bilişsel süreçler.
- Unfinished goals/tasks ve cognitive persistence araştırmaları.